ای که تمام خاطراتم در قلب سبز و زیبایت تداعی می شود.

امشب از آسمان نیلی دلم با تو سخن می گویم و بارها نامت را به زبان می آورم .

ستارگان را همچو مرواریدهای درخشان به تو تقدیم می کنم و همچو

آهوی خسته به جنگل سبز چشمانت پناه خواهم آورد.

از جنگل سبز چشمانت عبور می کنم و عاشقانه به باغ دلت پناه می آورم و

وجود شقایقهای سرخ را همچو ستارگان آسمانی بارو می دارم و مانند

نگینهای درخشنده رهسپار آسمان ابیت می شوم.

نازنین ، امشب به سراغت خواهم آمد و ستارگان آسمانی را همچو

نگین های درخشنده در دستانت خواهم گذاشت .

ای که همه وجودت هستی من است و ای همه خوبیهایت را در وجود خود احساس می کنم

و همیشه صدای مهربانت را در سبزه زار ذهنم تداعی خواهم کرد.

امشب از جنگل سبز چشمانت خواهم گذشت و همیشه نگاه

زیبایت را در اعماققلب خویش زنده نگاه خواهم داشت و هر بار با یاد تو

و با عشق تو از آن جنگل سبز و پهناور برای همیشه بوته ای از یاس به

یادگار ، در قلب خویش خواهم کاشت .

ای خاطره سبز من ، با تمام وجود ، گلبرگهای یاس عشقت را آبیاری خواهم داد

و تا ابد سر زمین سبز عشق را با یاد تو آباد خواهم ساخت و تا همیشه

عاشقانه دوستت خواهد داشت و در آن تاریکی شب عاشقانه به تو

می اندیشم و آرام و بی صدا به خواب همیشگی سفر خواهم کرد .

که درین شهر یکی همدم نیست

همگی آینه دردست ،سبوشان بر دوش

آه دردا که یکی محرم نیست

من به دنبال کسی می گیردم

که بمن ، خواب خوش پنجره تعبیر کند

و به دنبال کسی می گیردم

و به ززنگار دل آینه تعبیر مند

....

تو که خود صاحب آن " قطره نوری "

                                       که به شب افشاندی

لانه نور کجاست ؟

شب تاریک مرا پایان نیست.

چو بامنی

دین منی

دنیای من

عمرمنی

شاید اینقدر فکر نکنی که من چقدر دوستتدارم

ولی اینو بدون که خیلی دوستت دارم

سرسبزترین بهار تقدیم توباد

گویند که لحظه ایست روئیدن عشق

آن لحظه هزار بارتقدیم تو باد

       آدمک مرگ همین جاست بخند

              دست خطی که تو را عاشق کرد

                     شوخی کاغذی ماســـــت بخند 

                              آدمک قهر نشوی گریه کنی                                                   

                                    کل این دنیا ســراب است بخند

                                          آنخندی که یزرگش خــــــــواندی

                                                     به خدا مثله تو تنهاست بخند

می خواهم اندکی متوجه ام باشی تا بدانم خیلی دوستم داری

                       سیما بهار تو مرا می سازد

                                                     آندم که خزانی از پریشانی هایم

                                                                یک لحظه کنار تو مرا می سازد

تو را با لهجه گلهای نیلوفری صدا کردم

تمام شب برای با طراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم

پس از یک جستجوی نقره ای در کوچه های آبی احساس

تو را از بین گلهای مه در تنهائیم روئید

 با حسرت جدا کردم

گاهی اوقات ارزو می کنم ای کاش تک پرنده ای عاشقی بودم

که میان صدها پرنده بتوانم به قله بلند سر زمین هستی

 برسم و پروازکنان نغمه سر دهم ...من شیدای تو

و عاشقانه دوستت دارم . 

زیبای یاد تو برتو عزیزترین تقدیم میکنم

و هزاربارازخدای زیبایم تمام زیبائی ها را برای تو آرزو میکنم

و از ته دل واز عمق وجود زیباترینم را ازخدامیخواهم

وازنگاهای غزل گونه او میدانم که خدا

خود برای دل من

زیبای عزیزم را هدیه میکند

ومن به زیبائی زیبای دل فریب خود

زیبائی ها را دوست دارم

میبایست زیبا دید

زیباشنیدن را تجربه باید کرد

زیبا اندیشیدن . زیباگفتن وزیبادیدن را

به زیبائی هرچه تمام

پیشه خود باید ساخت

تا به زیبائی رسید.

به زیبائی خدای زیبایم

ورنه برچنگ تاریک زمان

به هزارسالگان خفته

خواهی پیوست .

                                                         خنده بر لب میزنم تا کس نداند راز من