ای که تمام خاطراتم در قلب سبز و زیبایت تداعی می شود.

امشب از آسمان نیلی دلم با تو سخن می گویم و بارها نامت را به زبان می آورم .

ستارگان را همچو مرواریدهای درخشان به تو تقدیم می کنم و همچو

آهوی خسته به جنگل سبز چشمانت پناه خواهم آورد.

از جنگل سبز چشمانت عبور می کنم و عاشقانه به باغ دلت پناه می آورم و

وجود شقایقهای سرخ را همچو ستارگان آسمانی بارو می دارم و مانند

نگینهای درخشنده رهسپار آسمان ابیت می شوم.

نازنین ، امشب به سراغت خواهم آمد و ستارگان آسمانی را همچو

نگین های درخشنده در دستانت خواهم گذاشت .

ای که همه وجودت هستی من است و ای همه خوبیهایت را در وجود خود احساس می کنم

و همیشه صدای مهربانت را در سبزه زار ذهنم تداعی خواهم کرد.

امشب از جنگل سبز چشمانت خواهم گذشت و همیشه نگاه

زیبایت را در اعماققلب خویش زنده نگاه خواهم داشت و هر بار با یاد تو

و با عشق تو از آن جنگل سبز و پهناور برای همیشه بوته ای از یاس به

یادگار ، در قلب خویش خواهم کاشت .

ای خاطره سبز من ، با تمام وجود ، گلبرگهای یاس عشقت را آبیاری خواهم داد

و تا ابد سر زمین سبز عشق را با یاد تو آباد خواهم ساخت و تا همیشه

عاشقانه دوستت خواهد داشت و در آن تاریکی شب عاشقانه به تو

می اندیشم و آرام و بی صدا به خواب همیشگی سفر خواهم کرد .