برای تویی که تنهایی هایم پر از یاد توست…

برای تویی که قلبم منزلگه عـــشـــق توست …

برای تویی که احسا سم از آن وجود نازنین توست …

برای تویی که تمام هستی ام در عشق تو غرق شد…

برای تویی که چشمانم همیشه به راه تو دوخته است…....

برای تویی که مرا مجذوب قلب ناز و احساس پاک خود کردی…....

برای تویی که هر لحظه دوری ات برایم مثل یک قرن است....

برای تویی که سـکوتـت سخت ترین شکنجه من است ......

برای تویی که وجودم را محو وجود نازنین خود کردی…..

برای تویی که در عشق ، قـلبت چه بی باک است…..

برای تویی که غمهایت معنای سوختنم است…....

برای تویی که عـشقت معنای بودنم است….....

برای تویی که عـشقت معنای بودنم است….

برای تویی که آرزوهایت آرزویم است...

برای تویی که قلبت پـا ک است …

به چشمایی که هر شب اسیر انتظاره

به اون بنفشه هایی که مخصوص بهاره

به اون مهی که تنهاست مال شبای تاره

یه شب خدا به من گفت تو رو واسم میاره

تو رو آورد و کردی به چشم من اشاره

چه کم بود عمر این فصل من و تو و نظاره

دنیا کوچیک بود اما تو گم شدی دوباره

و تو چي آسان گفتي : بلي

بي آن كه بداني من دوستت ميدارم

و بي آن كه فكر كني شايد بشكنم

من بشكنم يا برنجم مهم نيست

عزيزم مهم تو و ارزويت است

از اين سخت تر نميشود دوري ما

شكسته تر نميشود قلب خسته ام

ديگر نمي خواهم از اين دوري بگويم

اما هميشه در قلب خسته ام ماندگاري ...

گاهی فکر میکنم خیلی قوی هستم

و با تمام مشکلات روزگار میتوانم کنار بیایم

در واقعیت چنین نیست

بخودم که توجه میکنم میبینم چقدر غمگینم

و تنهایم

همانند پرنده ای که در قفس است و آرزوی رها شدن را داره

میخواهم از این زورگار بی وفا رها شم

 ترا حاصل ازین رنج و آزار چیست ؟

دلی را که خسته است  آزار نیست

گناهم چی بوده بجز معصومیت ؟

سری بی گنه را غم دارنیست 

ای کاش !

می توانستم تمام واژه هایی را که از آنها بیزارم

از دفتر روزگار پاک کنم .

کاش دیگر غربت را حس نمی کردم

و زمزمه درد آلود آوارگی را نمی شنیدم

کاش زمانه ما آن قدر با مهر و عشق و همدلی و دوستی و یکرنگی

و هزاران شگوفه معطر دیگر پر می شد که جایی برای جنگ و آتش و خشم نمی ماند

کاش همه ی زخم های از سر کینه و خود خواهی بر قلب سر زمینم نشسته است ُ

بلستان معجزه گر دوستی التیام یابد.

و ای کاش....

امروز که محتاج توام جای تو خالیست
فردا که می آیی به سراغم نفسی نیست
بر من نفسی نیست ، نفسی نیست
در خانه کسی نیست
نکن امروز را فردا
بیا با ما که فردایی نمی ماند
که از تقدیر و فال ما
در این دنیا کسی چیزی نمی داند
تا آینه رفتم که بگیرم خبر از خود
دیدم که در آن آینه هم جز تو کسی نیست
من در پی خویشم به تو بر می خورم اما
در تو شده ام گم به من دسترسی نیست
نکن امروز را فردا
دلم افتاده زیر پا
بیا ای نازنین ای یار
دلم را از زمین بردار
در این دنیای وانفسا
تویی تنها ، منم تنها
نکن امروز را فردا ، بیا با ما ، بیا تا ما
امروز که محتاج توام جای تو خالیست
فردا که می آیی به سراغم نفسی نیست
در این دنیای نا هموار
که می بارد به سر آوار
به حال خود مرا نگذار
رهایم کن از این تکرار
آن کهنه درختم که تنم غرقه ی برف است
حیثیت این باغ منم
خار و خسی نیست

آسمان را بنگر که بعد صدها شب و روز
مثل آن روز نخست گرم و آبی و پر از مهر ، به ما می خندد !
یا زمینی را که دلش از سردی شبهای خزان ، نه شکست و نه گرفت !
بلکه از عاطفه لبریز شد و نفسی از سر امید کشید
و در آغاز بهار ، دشتی از یاس سپید زیر پاهامان ریخت
تا بگوید که هنوز پر امنیت احساس خداست
ماه من غصه چـــــرا ؟
تو مرا داری و من هر شب و روز آرزویم همه خوشبختی توست !
ماه من! دل به غم دادن و از یاس سخنها گفتن
کار آن هایی نیست که خدا را دارند…
ماه من! غم و اندوه اگر هم روزی مثل باران بارید
یا دل شیشه ای ات، از لب پنجره عشق، زمین خورد و شکست
با نگاهت به خدا، چتر شادی وا کن و بگو با دل خود که خدا هست، خدا هست !
او همانی است که در تارترین لحظه شب راه نورانی امید نشانم می داد…
او همانی است که هر لحظه دلش می خواهد همه زندگی ام غرق شادی باشد…
ماه من! غصه اگر هست بگو تا باشد معنی خوشبختی بودن اندوه است…
این همه غصه و غم این همه شادی و شور چه بخواهی و چه نه میوه یک باغند
همه را با هم و با عشق بچیــن…
ولی از یاد مبر پشت هر کوه بلند سبزه زاری است پر از یاد خدا
و در آن باز کسی می خواند: که خدا هســـت، خدا هســـت
و چــــــرا غصه؟ چـــــرا ؟

برای تويی كه تنهايی هايم پر از ياد توست...

برای تويی كه قلبم منزلگه عـــشـــق توست ...

برای تويی كه احسا سم از آن وجود نازنين توست ...

برای تويی كه تمام هستی ام در عشق تو غرق شد...

برای تويی كه چشمانم هميشه به راه تو دوخته است...

برای تويی كه مرا مجذوب قلب ناز و احساس پاك خود كردی...

برای تويی كه وجودم را محو وجود نازنين خود كردی...

برای تويی كه هر لحظه دوری ات برایم مثل یک قرن است...

... تويی كه سـكوتـت سخت ترين شكنجه من است برای

برای تويی كه قلبت پـا ك است ...

برای تويی كه در عشق ، قـلبت چه بی باك است...

برای تويی كه عـشقت معنای بودنم است...

برای تويی كه عـشقت معنای بودنم است...

برای تويی كه غمهایت معنای سوختنم است...

برای تویی که آرزوهایت آرزویم است...

از تو می خواستم......

به اندازه ای که تو رو دوست دارم

مرا دوست داشته باشی

با توام ٬ با تو خدا