رویای منی چو با منی

سکوت به خاموشی خودم .... زیباترین پاسخی بود که به روز گار دادم


تو خورشیدی

دلــــــم امشب هـــــــــوای یار کــــــرده
 غــــــــــــــــــــم دوری مــــرا بیمار کرده
                      
                        چــو شمعی روز و شب سوزم ز هجران
                        بجـــــای اشــک خــــــون ریـزم به دامان
پرســـــتوی دلــــــم امشب کجـــــــایی
عــــزیز خوشگلــــم پس  کی می یایی
                        
 
                        تو خـــــــورشـــــید منی، گرما به من ده
                         تـــو امــــــــروز منی، فــــــردا به مـن ده
 الا ای اخــــــــــتر شب هـــــــــای تارم
 گل امـــــــــــــید در فصل بهـــــــــــــارم
                          
                       خـــــــــدا را شکر گویم من شب و روز
                       چـنین گنجـــــــــینه ای   در سینه دارم
           
شبی تا نیمـه شب بـیدار بـــــــــــودم
به قــــــــصد فال، حــافظ را گشــــودم
                                             
                        بخواندم شـــــعری از حـــافظ  که گـــفتا
                        جـــــدایی ســــــــر رسد امــروز و فـردا
           
بگفتا شــــــــــهد کـامت باز گــــــــــیرم
 

دوباره زندگــــــــــــــــــــی آغاز گـــــیرم
                        به فـــــــــــــردا من هـــزار امــــید دارم
                          بدیدارت دقـــــــــــــایــق را شــــــمـارم   
 
وقتی دلتنگ شدی به یاد بیار کسی رو که خیلی دوستت داره وقتی ناامید شدی به یاد بیار کسی روکه تنها امیدش تویی وقتی پر از سکوت شدی به یاد بیار کسی رو که به صدات محتاجه وقتی دلت خواست از غصه بشکنه به یاد بیار کسی رو که توی دلت یه کلبه ساخته وقتی چشمات تهی از تصویر مشد به یاد بیار کسی رو که حتی توی عکسش بهت لبخند میزنه...



سه‌شنبه 14 تیر 1390

| ارسال نظر(0)
 


به وبلاگ من خوش آمدید بنام زیبای زیباآفرین طوباهستم فرزند تقدیر روزگار ریشه ام درعمق وجود فرشته ئی بنام محمد استوار است دیرگاهیست که دست تقدیر فلک ریشه ام را خشکید و باغبان گل صدبرگم را از گلستان حیات جدا ساخت . و تقدیم به ملکوت اعلی نمود و اورا ازهیاهوی دنیا فارغ نمود و با فرشتگان آسمانی محشور گردانید. روحش شاد ویادش گرامی باد . چکنم شاید این رسم تقدیرمنست ایکاش سرنوشت جز این مینوشت هرگاه به نگاه های مملو ازمحبت مادرم مینگرم و یا به اشک تنهائی خواهرکوچکترم ( پروانه ) دنیای من رنگ دیگری میگیرد وسرا پا آتش میگیرم وچاره ئی جز تحمل ندارم . خیلی نامردی روزگار ! برادری ندارم من مانده ام ومادری که چشم وامیدش به سه دخترش هست. گه گاهی با خود میجنگم وفکرمیکنم که میتوان باهمه نابسامانیهای روزگار کنار آمد آخه من شنیدم که خداوند انسانهای را که دوست دارد مورد امتحانش قرار میدهد من منتظرم تا ببینم که خدای خوبم با من چه میکند آیا امتحان دیگری هم وجود دارد ؟یا همه چیز رو به بهبود هست . خوب هرچه هست ونیست روزی ظاهر خواهد شد و دنیا هم ارزش غم وغصه را ندارد ومن هم دیگر بااین روزگار خو گرفتم و برایم سیاهی وسپیدی فرقی نداره تن را به تقدیر سپردم ودل را به دوستی بستم که او هم مثل من سرد وگرم روزگار را چشیده است و حتی ازمن هم تنها تر و با روزگار کنونی غریبه تراست انگار از قرون وسطی به امسال آمده است سراپا سادگی . صفا . صمیمیت وصداقت است و هرچند گاه با او به صحبت مینشینم و خوان درد هایم را میگشایم و به سادگی تمام به او میگویم . بهرصورت از وبلاگم کمی بگویم این وبلاگ نیست شهریست شهرعشق که بروی تمام دوستانم باز است وبدون نظرات شما دوستان خوبم نمیتوانم به زیبائی این شهر بیفزایم فقط نظرات شما میتواند که مرا به اوج موفقیت و وبلاگ نویسی برساند نظریات شما رهنمود خوبی برایم هست پس بیائید با نظرات نیک خود مرا یاری رسانید. دوستدار شما طوبا هوشمند
mohammadi_m28@yahoo.com

 

 


 

 


💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران